Roedel: Overzicht van besprekingen in de media

 

In de twee maanden nadat Roedel is uitgekomen zijn er verschillende recensies en besprekingen verschenen in de Nederlandse en Vlaamse media. Hieronder een kleine bloemlezing, met linkjes. Ben zeer vereerd met sommige beschouwingen, die niet alleen een oordeel geven, maar ook ruimte bieden om nog meer na te denken over de thematiek van honden, menselijke en niet-menselijke dieren, de moderne behoefte aan zuivering, en het verlies van controle, als mens, als staat, en als samenleving.

 

NRC Handelsblad (*****) schreef:

Van Hengels aanpak is sprankelend origineel, en het resultaat buitengewoon indrukwekkend. Zijn ambitie reikt veel verder dan het schrijven van een geschiedenis met een focus op dieren. Hij wil zélf als een hond kijken, en de mens als dier beschouwen. In zijn reportages en geschiedenissen focust hij daarom op geuren, op geluiden, alles wat de zintuigen prikkelt. Het is een experiment hoe je zo over geschiedenis zou kunnen schrijven, en alleen al het feit dat iets geheel nieuws wordt geprobeerd verdient lof. Dan is het ook nog prachtig en trefzeker geschreven, en nodigt het in zijn rijkdom haast meteen uit tot herlezing.

 

Emma Louise Diest (Humberto, NPO Radio 1):

“We duiken de geschiedenis van Joegoslavië in en de hond is dan de leidraad, door die geschiedenis heen. En dat geeft een heel bijzonder effect, omdat honden de omgeving op een heel andere manier waarnemen: heel puur, heel eerlijk. ... Wat hier gebeurt is dat je de geschiedenis veel heftiger, en veel intenser beleeft dan wanneer je een geschiedenisboek openslaat. Je zintuigen worden heel erg geprikkeld, waardoor je echt in de huil, de schreeuw van de hond het oorlogsverleden denkt te horen.”

 

Standaard der Letteren (****) schreef:

Reizend door Ex-Joegoslavië behandelt Van Hengel alle hete hangijzers: godsdienstconflicten, fundamentalisme, de komst van vluchtelingen, het lot van de Roma, de uitgestoken hand van Rusland, Turkije, China en Saudi-Arabië. En telkens slaagt hij erin om bij de hond uit te komen. Op dat moment trekt hij huiveringwekkende conclusies.’

 

Historisch Nieuwsblad schreef:

Op indringende wijze beschrijft Van Hengel de rol die honden speelden tijdens de Tweede Wereldoorlog en schetst hij de ontwikkeling van het regime van maarschalk Tito via diens huisdieren, terwijl hij aan de hand van diens belangrijkste criticus toont hoe honden en wolven zijn verbonden met de mythen en legenden van Joegoslavië. ... Roedel is geen ‘doorsnee’ geschiedenisboek, maar een prachtig geschreven boek vol sfeervolle, sensitieve verhalen over een tragisch land.

 

Erwin de Vries van Boekhandel Godert Walter in Boekenraad (De Volkskrant):

De beste geschiedenisboeken beschikken over literaire kwaliteiten. Guido van Hengel is zo’n auteur. Vloeiend geschreven met een originele insteek: via zwerfhonden en roedels geeft hij een blik op de loop van de geschiedenis op de Balkan.

 

Jonge Historici schreef:

Het oogpunt van honden geeft Van Hengel de vrijheid om voorbij landsgrenzen te kijken, wat een uniek perspectief geeft op een gebied en tijdperk dat wordt gekenmerkt door etnische conflicten. De keerzijde van deze aanpak is dat het boek soms een duidelijke focus mist en zo nu en dan alle kanten uitschiet. Dit maakt Roedel dan ook een ‘alternatieve geschiedenis’ en geen volledig overzichtswerk. Gelukkig stoort dit niet heel erg, omdat Van Hengel zo levendig schrijft en vaak mooie bruggetjes slaat tussen de verschillende passages. Ook zijn genuanceerde en evenwichtige behandeling van het vele geweld tussen de bevolkingsgroepen is te prijzen. Wie een voorliefde heeft voor honden en op zoek is naar een boek dat (voormalig) Joegoslavië letterlijk in geuren en kleuren beschrijft, mag Roedel niet laten liggen.

 

Donau schreef:

Rondsnuffelen met onze trouwe viervoeters bleek toch een slimme en boeiende manier te zijn om naar de veellagige geschiedenis van deze landen te kijken.

 

Tzum schreef:

Roedel, met fraai omslagontwerp van Arianna Vairo, overtuigt het meest in de tweede helft, als Van Hengel de gebieden zelf bezoekt, getuige is van de nog steeds erbarmelijke levens van de mensen en dieren en in gesprek raakt met uiteenlopende betrokkenen, die allen even overtuigd van hun eigen gelijk als radeloos zijn.

 

Opera Nederland (****) schreef:

In steden als Belgrado en Sarajevo ontmoet Van Hengel honden en bekijkt hij met een haast filmische blik hoe oorlogen de maatschappij hebben verstoord. Geen boek voor weekhartigen!